Galiba beni en çok üzen şeylerden biri de dünyada hala sanatçıları boş boş oturan insanlar zannedenlerin olması. Hatta bunlardan bazılarını tanımış ve hayatıma almış olmak kalp kırıyor gerçekten.

Geçenlerde birisi “ben böyle hiçbir şey yapmadan yaşayamazdım” dedi. Gerçekten böyle dedi.

Sonra hiç bakmadı ve arkasını dönüp uyudu büyük ihtimalle.

İçimden o kadar çok şey kopup gidiyor ki bazen. Mesela bu gece… içim pırtık pırtık oluyor her an bir şeyler ruhumdan ayrılıyor sanki. Kendimi gecenin birinde sokaklara atmak istiyorum. Belki koşarsam içimi tutarım, yakalarım da benden kaçmaz gitmez. Bu gece böyle içim beni bırakıyor. İçim içine doğru kaçıyor. Aklım diyor ki boşuna uğraşıyorsun bırak gitsin. Bilmiyorum neyin peşindeyim. Bıraksam da gitse ama o giderken ben fark etmesem ve sabah olsa uyansam yeni bir güne. Ruhum özgürleşmiş olsa yine…

Şu dünyada her şey sadece politik ve ekonomik aslında bunu bildiğin zaman için rahatlıyor gibi oluyor biraz. Mesela Corona konusu güzel gidiyordu ama insanlar sıkılmaya başladılar. Bir noktadan sonra artık kimse dünyanın neresinde kaç kişinin öldüğüne falan bakmaz oldu. Zaten normal olan da bu haliyle. Kimse gününü ölüm haberleriyle geçirmek istemez. İnsanları eve kapatır karşılarına da sadece virüs 🦠 haberi koyarsan insan sıkılır. Yedi buçuk milyar insanın yaşadığı dünyada hadi üç milyon insan ölse ne olacak? Bir günde kaç yeni bebek dünyaya geliyor? Yaşam nasıl da devam ediyor sınır tanımaz bir hızda. Neyse işte konu popülerliğini yitirdi haliyle temcit pilavı gibi hiç durmadan pompalanınca şişti patladı sonuç olarak. Neyse sonra biraz ekonomik trajediler gündeme geldi. Kendimizi kesecek noktaya geldik biz de herkes gibi. Sonra kim kime sınırını açtı falan mevzuları. Malum yaz geldi turizm önemli mevzu. ABD’de seçimler yaklaşıyor gündem lazım biraz derken şimdi #icantbreathe eğlemleri, bir polis bir insanı öldürüyor boğarak, dünya ayağa kalkıyor artık bu ırkçılık dursun bitsin diye. Mümkün mü? Asla! Dünyada insan var olduğu sürece bu böyle devam edecek. Din, dil,renk, ırk, köken ve hatta cinsiyet hep sorun olacak. Bugün şunu görüyorum insanlar sokaklara çıkıyorlar eşitlik için, ırkçılığa karşı durmak için ama ne yazık ki pek çok kişi efendim ekonomi bozuldu, salgın vardı, eve kapandık, bir sürü insan işsiz kaldı, tatile gidemiyoruz, bütün önlemler boşa gitti diye, hayıflanıyor, kendi derdinden öteyi göremiyor. Yani yine konu geliyor ekonomide kitleniyor. Hiç kimse düşünmüyor ki insanlığın geleceği bugünden çok daha büyük. Belki bir virüs bizi ya da sevdiklerimizi götürür ama belki bugün sokaklara çıkan gençler kendi geleceklerini değiştirebilirler. Birazdan buradan bakabilsek keşke. Ben de korkuyorum hasta olmaktan evet ama bu da işin bir başka yüzü.

Neyse sokaklar kalabalık diye koşmadım bugün. Ama zaten hafif bir boğaz ağrısı falan var. Belki de covid bilemiyorum ☹️

Sanırım virüsten daha büyük bir salgın korku salgını. Bunca insanı bu kadar çok korkutmak için daha kolay ve daha akıllıca bir yol olamazdı. Tebrikler dünya…

Tüm yarışlar iptal oldu malum. Virüs girdi hayatımıza o da malum. Neyse ki tüm dünyanın başına aynı şeyler gelip şartlar eşitlenince aslında bir şey olmuş ama da hiç bir şey olmamış gibi oluyor ya harika bir sistem bence. Kapadokya diyorum mesela mümkün olur mu? Kapadokya bir hedef olabilir mi? Aklımda çılgın sorular… Hedefini kaybeden insan kafası kesik tavuk gibi geziyor ortalarda işte, ne yaptığımız belli değil. Koşuda hedef arıyorum ben amaç yarışmak değilse bile o yarışa gitmek, koşmak, sosyalleşmek sonuçta. Bitirip, madalyamı alıp, üç beş fotoğraf çektiysem, iki Instagram postum varsa benden mutlusu yok zaten. Fakat…

Son zamanlarda market alış verişi bile büyük mevzu haline geldi. Spor olarak dezenfeksiyon dalında yarışıyoruz hepimiz. Markete git, çitile aldıklarını, yerleri, kapı kulplarını sil, süpür, yıka… ayyy deliricem galiba. Ayarım kaçtı iyice.

Yarın Pazartesi 18 Mayıs 2020 (yitik yıl) yirmiyle yirmiyi sadeleştirirsek =0 oradan bitti bu yıl. Neyse 😏

Konu o değil de yarın diyete giriyorum ve tekrar koşmaya başlıyorum. Hedefim düşük nabızda, az stresli zevkli koşu, niyetim diyet. Covid iştahı diye bir şey var, kesinlikle var ya da bunalım sonucu aranan mutluluğu tatlıda bulmak diye bir durum var bak o daha mümkün. Yemiyorum artık yeter gerçekten yeter.

Yarın Pazartesi hedefim yarın hedefsizliğin şerefine koşmak ve insani sınırlarda yemek. Bakalım. Kısmet…

Bambaşka bir ülkeye geliyorsun en korktuğun şeyler hemen karşına çıkıyor. Benim için en berbat şey başka bir ülkede hastalanmak mesela. Ne doktor bilirsin, ne de hastane, ilaç alamazsın bizdeki gibi öyle hemen kafana göre. Zor işte… Neyse. Oluyor böyle işler. Çocuk hastalanıyor, oranda buranda bir şeyler eline geliyor haydi toparlan Türkiye’ye git. Haliyle mecburen gidiyorsun ailen orada, eş dost akraba herkes doktor, özel sağlık sigortan var. Taşınmanın, yerleşmenin stresi yorgunluğu üzerine bir de bu iş tuz biber oluyor tahmin edildiği üzere. Neyse tehlikeli bir durum yok. İçim rahat, gönlüm ferah upuzun bir yolculuktan sonra döndüm geldim Oslo’ya.

Taşınalı daha bir ay olmadı. Eylül ayı eşya toparlamak, eşya ayırmak, kutu yapmak işleriyle geçti. Eylül ayında toplamda koşulan mesafe 98 km. Ağustos daha felaket 26km:)) Ekim ise 49km…

Ağustos sıcaktan, Eylül toparlanmaktan, Ekim taşınmaktan falan derken aylarca koşamamak tam bir motivasyon kaybına sebep oldu bende. Koşmadıkça koşasım gelmiyor yani tam tersi de geçerli de önce koşmaya başlamak lazım….

Düzen değişikliği garip bir şeymiş. Daha önce defalarca taşınmış bir insan olarak söyleyebilirim ki ülke değiştirmek gerçekten büyük bir hareketmiş. Karar verme aşamasından tut, çocuğun okulu, ev kiralamak, eşyaların gelmesi, oturma izinleri vs. Başından sonuna kanlı bir süreç ve inanın enerjisini vampir gibi emiyor bu işler. Şimdi artık bugün diyorum ki böylece gelmiş geçmiş olsun ve ben de normal hayatıma yavaştan geri döneyim.

Sakin bir kafayla koşmayı özledim, gerçekten özledim…

Mesele koşmak, soğukta donmadan, karda kaymadan koşmak… :)) Bir süre sonra karar vericem hangisi daha kötü soğuk mu yoksa sıcak mı?

Camdan bakınca bugün böyle -3C karlı :))