Kopup gidenler

İçimden o kadar çok şey kopup gidiyor ki bazen. Mesela bu gece… içim pırtık pırtık oluyor her an bir şeyler ruhumdan ayrılıyor sanki. Kendimi gecenin birinde sokaklara atmak istiyorum. Belki koşarsam içimi tutarım, yakalarım da benden kaçmaz gitmez. Bu gece böyle içim beni bırakıyor. İçim içine doğru kaçıyor. Aklım diyor ki boşuna uğraşıyorsun bırak gitsin. Bilmiyorum neyin peşindeyim. Bıraksam da gitse ama o giderken ben fark etmesem ve sabah olsa uyansam yeni bir güne. Ruhum özgürleşmiş olsa yine…